Sahi, Ne İçin Koşuyoruz?

Havada durdum şahitlerim var!
2. MarmaRun Koşusu, İstanbul ’19

Spor bana çocukluk yıllarımda hep anlamsız bir uğraş gibi gelmekteydi. Bu sebeple hiçbir zaman fanatik bir taraftar olamadım. Babam sebebiyle sözde Fenerbahçeliydim ama ilk onbiri say deseler sayamazdım. Liseye giriş sınavı döneminde futbolu tamamen hayatımdan uzaklaştırdım ve takım tutmayı bıraktım. Hangi takımlısın diye gelen sorulara da yıllarca “Takım tutmuyorum.” dedim. Sanki annesine küfretmişim gibi tepkiler aldım bazılarından. Ne de olsa bir Türk erkeği elbette bir takım tutmalıydı. Mümkünse de üç büyükleri!

Okumaya devam et Sahi, Ne İçin Koşuyoruz?

Tatlı Yemeyi Nasıl Bıraktım?

“Life is short, have dessert first.” Joan Smith

Ya da o beni nasıl bıraktı?

Sade bir bireyin gıda tüketimi üzerine kişisel bir değerlendirme

Baştan söyleyeyim sebebi Canan Karatay değil, hayır! Şükür ki diyabet hastası da değilim. Ancak sorunun cevabını açıklamadan önce geçmişimi incelemekte fayda var. Beni yakından tanıyanlar bilir, fazlaca iştahlı biriyimdir. Kendimi bildiğimden beri böyleyim. Ama esas sebebi, beş yaşında geçirdiğim bademcik ve geniz eti ameliyatının bana etkisi. Bademciğim varken devamlı hasta olan, tıfıl ve güçsüz bir çocuktum. Ameliyat sırasında alınması sebebiyle iştahım çok açıldı ve yıldan yıla vücut kütle endeksi grafiğimde büyük bir yükseliş oldu. İlkokul boyunca “şişko” benzeri lakaplar tarafıma çokça takıldı. Sonrasında biraz daha bilinçlendim, kendimi bazı noktalarda durdurmaya çalıştım. Büyük bir diyet aklınıza getirmeyin, sadece ekmeği akşam yemeğinde yemeyi kestim.

Okumaya devam et Tatlı Yemeyi Nasıl Bıraktım?